door Nikolaas Sintobin | okt 23, 2023
Een doosje lucifers. Stukjes hout met zwavel. Voor de kunstenaar het vertrekpunt van een indrukwekkende saga.Zo banaal en herkenbaar als het maar kan zijn: de domme vernietigende logica van het kwaad.In de oorlog zijn er geen winnaars …Geloof het of niet, deze...
door Nikolaas Sintobin | okt 10, 2023
In dit romannetje (Ten Have Baarn, 2003) beschrijft Maurice Bellet, priester, theoloog en psychoanalist, hoe meneer Périer, een onbeduidend burgermannetje, zonder het zelf te beseffen, een mystieke ervaring krijgt. Geleidelijk aan gaat dit zijn grijze leven van...
door Nikolaas Sintobin | sep 14, 2023
Luisteren is veel moeilijker dan spreken of kijken. Wanneer ik spreek of kijk, dan ben ik het middelpunt, en dat ligt mij. Maar wanneer ik luister, dan wordt de ander het middelpunt en dat vraagt veel meer van me. Luisteren betekent mijn zwaartepunt vastpakken en...
door Nikolaas Sintobin | sep 5, 2023
In de serie ’t hoeft niet altijd serieus te zijn. Er zit altijd wel een gaatje in het systeem. Het mag nog zo vernuftig zijn. In laatste instantie gaat het over vertrouwen.
door Nikolaas Sintobin | aug 23, 2023
Even de tijd nemen om er te zijn, om aanwezig te worden, om in aanwezigheid te komen. Bij jezelf, bij een ander, bij dé Ander. Even tijd verliezen. Zo maar. Het verandert je leven.
