Gisteren kwam ik terug thuis na 5 dagen Barcelona. Het was een boeiende sessie met medebroeders uit alle mogelijke Europese landen. Ook de stad zelf was meer dan de moeite waard. In het bijzonder de – nog steeds in de steigers staande – Sagrada Familia van Gaudi: een authentiek moderne kathedraal met de speelsheid van de moderne architectuur en de aangrijpende religieuze bewogenheid van de middeleeuwen.
Maar, als ik terugblik, zijn het de zusters die op mij de grootste indruk hebben gemaakt. 5 oudere dames die het beziningscentrum waar we verbleven runnen: wassen en plassen, koken en opdienen … dag in dag uit. Wat een hartelijkheid, wat een vreugde bij die vrouwen. En dat in een levenskader dat het uiterst tegenovergestelde is van wat onze cultuur ons aanreikt als de weg naar geluk.
