“Ik vraag geen oogst, ik heb geen schuren”. Dit mooie citaat van Adriaan Roland Holst las ik onlangs in een interview in Tertio met Herman Van Rompuy.
Neen, het is geen uiting van apathie. Wel van gratuiteit en vertrouwen.
Zaaien, en hopen, geloven en blij toelaten dat de oogst later door anderen zal worden binnengehaald. Geven. Zo maar. Zonder iets terug te verwachten. Bereid zijn om op lange termijn te werken.
Niet je eigen persoontje centraal stellen. Wel het belang van de ander.
Het is de weg van de agapè. De weg van de liefde. De weg van het geluk.
