De klassieke strafleer stelt dat straffen drie functies hebben:
1) vergelding of wraak; 2) afschrikking van andere mogelijke delinquenten; 3) verbetering
en resocialisatie van de dader.
De drie zijn belangrijk en complementair. Indien de vergeldingsdimensie
wordt verwaarloosd, dreigen de slachtoffers het recht in eigen handen te nemen.
Het afschrikkend karakter spreekt voor zich. Het derde aspect is het meest
problematische. Dat is altijd zo geweest. Maar vandaag lijkt de wraakfunctie in
de lift te zitten ten nadele van de resocialisatie.
wordt verwaarloosd, dreigen de slachtoffers het recht in eigen handen te nemen.
Het afschrikkend karakter spreekt voor zich. Het derde aspect is het meest
problematische. Dat is altijd zo geweest. Maar vandaag lijkt de wraakfunctie in
de lift te zitten ten nadele van de resocialisatie.
Op korte termijn geeft dit weliswaar voldoening. Maar op
langere termijn dreigt iedereen hierbij te verliezen.
langere termijn dreigt iedereen hierbij te verliezen.
Met dank aan Pascal
