In de ignatiaanse traditie zijn er twee centrale begrippen inzake onderscheiding: troost en troosteloosheid. Margaret Silf geeft in haar boek “The inner compass” een uitstekende beschrijving van de rol die beide begrippen spelen bij het onderscheiden.
Wat bedoelen we precies met troost en troosteloosheid. Deze woorden verwijzen naar een basishouding die ten gronde gaat over: waarheen leidt ons leven ons, naar God toe (troost) of weg van Hem (troosteloosheid)?
Ziehier enkele van de belangrijkste symptomen van troost.
Troost
·
Richt onze aandacht naar buiten, aan
ons eigen persoontje voorbij.
Richt onze aandacht naar buiten, aan
ons eigen persoontje voorbij.
·
Verheft ons hart op zo’n wijze dat we
vreugde en verdriet van andere mensen kunnen opmerken.
Verheft ons hart op zo’n wijze dat we
vreugde en verdriet van andere mensen kunnen opmerken.
·
Maakt dat we ons sterker verbonden
weten met de mensen rondom ons.
Maakt dat we ons sterker verbonden
weten met de mensen rondom ons.
·
Produceert nieuwe inzichten en
ideeën.
Produceert nieuwe inzichten en
ideeën.
·
Herstelt het evenwicht en vernieuwt
onze innerlijke blik.
Herstelt het evenwicht en vernieuwt
onze innerlijke blik.
·
Toont ons waar God aan het werk is in
ons leven en waartoe hij ons uitnodigt.
Toont ons waar God aan het werk is in
ons leven en waartoe hij ons uitnodigt.
·
Geeft ons nieuwe energie.
Geeft ons nieuwe energie.
