Na zijn bekering heeft Ignatius nog 35 jaar geleefd. 20 jaar daarvan heeft hij gezocht, onderscheiden wat de navolging van Jezus voor hem dan wel concreet kon betekenen. Hij was inderdaad al 50 toen het hem duidelijk werd dat hij geroepen werd om de Sociëteit van Jezus te stichten.
Hij verstond de kunst van het wachten. Hij had geduld. Of beter gezegd, vertrouwen en geloof. Vertrouwen en geloof dat God hem de weg zou wijzen. Op Zijn tijd, aan Zijn ritme. Zonder voorbij te gaan aan de tijd.
