nederigheid om vergeving vragen en vergeven is enkel mogelijk voor zover men
samen blijft geloven in, en kiezen voor de liefdesverhouding.
zoals zwijgen, de doofpot, kiezen voor de ‘lieve vrede’ voor ‘geen ruzie meer’
of beroep doen op een externe
tussenkomst, zijn tekenen dat men het in de grond heeft opgegeven.
zelf is altijd de eigen pijn loslaten, en, vanuit het geloof dat de liefdesverhouding
nog toekomst heeft, weigeren de andere te laten samenvallen met zijn fout. In
het vragen om vergeving en in het vergeven zelf vertrouwt men de eigen,
wellicht nog toegenomen kwetsbaarheid weer aan elkaar toe en wordt men er samen sterker uit herboren.
