De voorbije dagen had ik twee gesprekken
over internet als communicatiemedium.
over internet als communicatiemedium.
Het eerste was met een man van 80 jaar.
“Dit is een medium dat ik nog
nauwelijks ken”, zei de man aan het begin van onze ontmoeting. Aan het einde
dankte hij mij omdat hij van alles had bijgeleerd en nu een beter zicht had op
wat ik dag in dag uit voor die schermen zat te doen.
“Dit is een medium dat ik nog
nauwelijks ken”, zei de man aan het begin van onze ontmoeting. Aan het einde
dankte hij mij omdat hij van alles had bijgeleerd en nu een beter zicht had op
wat ik dag in dag uit voor die schermen zat te doen.
Het tweede met een vrouw van om en bij
de 70. Het gesprek kwam bijna meteen op het onderwerp Facebook. Voor de dame aanleiding
om al haar argwaan en de facto weigering van het medium uit te spreken. Het “gesprek”
bloedde dan ook snel dood.
de 70. Het gesprek kwam bijna meteen op het onderwerp Facebook. Voor de dame aanleiding
om al haar argwaan en de facto weigering van het medium uit te spreken. Het “gesprek”
bloedde dan ook snel dood.
Soortgelijke gesprekken heb ik vaker. In beide richtingen, overigens. Ook
met jongere mensen en over andere onderwerpen.
met jongere mensen en over andere onderwerpen.
En anderen waarschijnlijk ook met mij …
