Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Theresia van Lisieux een van de grote heiligen van onze Kerk. Haar autobiografie (Geschiedenis van een ziel) is een parel. Het getuigt van een uitzonderlijk geloof, onderscheidingsvermogen en ervaring in de liefde.
Graag bied ik u enkele uittreksels aan.
Graag bied ik u enkele uittreksels aan.
Jezus was zo goed mij over dit mysterie te onderrichten. Hij bracht mij het boek van de natuur onder ogen. Ik begreep dat alle bloemen die Hij geschapen heeft mooi zijn. De pracht van de roos en het smetteloze wit van de lelie nemen het kleine viooltje niet zijn geur af of het madeliefje zijn schitterende eenvoud.
Ik begreep dat als alle kleine bloempjes rozen wilden zijn, de natuur dan haar lentetooi zou verliezen. De velden zouden niet meer versierd zijn met bloempjes.
En zo is het ook in de wereld van de zielen, de tuin van Jezus.
Hij heeft grote heiligen willen scheppen die vergeleken kunnen worden met de lelie en de rozen, maar Hij heeft ook kleinere heiligen gewild. En deze moeten er tevreden over zijn madeliefjes of viooltjes te zijn, die God blij maken als Hij zijn blik naar beneden richt.
De volmaaktheid bestaat erin Gods wil te doen, diegene te zijn die Hij wil dat we zijn.
