Onderstaand getuigenis gaat over de wijze waarop paus Franciscus, jezuïet, zijn beslissingen neemt.
“Soms zegt hij tien minuten niets”. Deze uitspraak komt van iemand die regelmatig in het huis van Sint Marta verblijft, het Vaticaanse hotel voor geestelijken. Hier woont ook paus Franciscus. Hij leeft en werkt er, met een kantoor waar hij schrijft en leest en waar hij ook mensen ontvangt met wie hij over van alles en nog wat in gesprek gaat.
De bijeenkomsten die hier plaatsvinden staan nooit op de agenda van de paus, in tegenstelling tot de officiële ontmoetingen die elke ochtend in het Apostolisch Paleis plaatsvinden. In Sint Marta luistert de paus meer dan hij spreekt. Het is tijdens deze privé-gesprekken dat hij regelmatig zwijgt. “Soms zegt hij tien minuten niets,” zegt een vriend van de paus. Hij valt stil en bidt in stilte. Daarna vertelt hij welke gevoelens God hem ingeeft.
Deze stiltes van de paus maken deel uit van Franciscus’ wijze van het nemen van beslissingen. Als men hem vraagt naar de reden van zijn daden of woorden, antwoordt hij vaak op deze ontwapenende manier: “Dat is wat ik voelde”. Als jezuïet volgt de voormalige aartsbisschop van Buenos Aires altijd dezelfde methode van onderscheiden: luisteren, bidden en vervolgens een besluit nemen. De stiltes, zelfs tijdens ontmoetingen met zijn gesprekspartners, zijn daar een teken van.
