Onderstaande overweging verschijnt vandaag op www.gewijderuimte.org.
Zodra de lente duidelijk haar intrede heeft
gedaan, begin ik onmiddellijk te denken aan de schoonheid van Gods schepping. Niet
alleen aan de schoonheid van de natuur, maar ook aan de schoonheid die mensen elkaar
laten ervaren.
gedaan, begin ik onmiddellijk te denken aan de schoonheid van Gods schepping. Niet
alleen aan de schoonheid van de natuur, maar ook aan de schoonheid die mensen elkaar
laten ervaren.
Ik heb vrienden – hun leeftijd of verdere
context heeft geen belang – die schoonheid in mijn leven brengen. Architectuur,
burgerlijke of kerkelijke, laat mij niet onberoerd. Net zoals alle andere
kunsten. Gods schoonheid is overal te vinden – in de oude man die de hand van
zijn kleindochter stevig vasthoudt als ze zich klaar houden om de straat over
te steken. In de delicate aanpak van de verpleegster die een patiënt helpt een
bad nemen. In de vrouw die zich naar haar tweede baan haast opdat zij en haar
gezin het hoofd boven water zouden
kunnen houden.
context heeft geen belang – die schoonheid in mijn leven brengen. Architectuur,
burgerlijke of kerkelijke, laat mij niet onberoerd. Net zoals alle andere
kunsten. Gods schoonheid is overal te vinden – in de oude man die de hand van
zijn kleindochter stevig vasthoudt als ze zich klaar houden om de straat over
te steken. In de delicate aanpak van de verpleegster die een patiënt helpt een
bad nemen. In de vrouw die zich naar haar tweede baan haast opdat zij en haar
gezin het hoofd boven water zouden
kunnen houden.
Waarom kan ik die dingen niet het hele jaar
door zo zien?
Paul Brian Campbell sj
