De voorbije tijd was ik “vakantiepastoor” in een klein dorpje, diep in Frankrijk. Reeds tijd hebben de mensen hier geen residerende priester meer. Ik ben hier dan ook meer dan welkom. Al heel wat jaren
Elke morgen van de week de eucharistieviering voor de kleine, biddende gemeenschap van christenen. Op zondag zit de kerk lekker vol. Telkens de gelegenheid om rustig te preken en wat te verwijlen bij het Woord. Na afloop van de viering vaak een of meerdere biechtgesprekken, een zegening in de sacristie of aan huis …
Vermits ik hier al geruime tijd kom, begin ik ook de plaatselijke klerus (100 km in het rond) te kennen. Dit leverde ook deze zomer boeiende gesprekken op.
Een heel ander leven. En ook weer niet. Ten gronde gaat het over hetzelfde: het Rijk van God.
Ik hoop volgend jaar terug te kunnen gaan.
