Heb je wel eens « SJ » zien staan achter een naam? Misschien achter de naam van een priester?
De Jezuïetenorde is in 1540 door een aantal vrienden gesticht. Een van hen was Iñigo Lopez de Recalde. Zijn Latijnse naam is Ignatius. Hij is in 1491 in een Spaans kasteel geboren. Dat kasteel heette Loyola. Daarom noemen we hem Ignatius van Loyola.
Ignatius was een Spaanse edelman die in het leger vocht. Op een dag raakte hij gewond. Vechten kon hij niet meer. Televisie was er nog niet in die tijd, dus wat deed hij? Lezen, lezen en lezen. Eerst ridderromans, dat was lekker spannend. Toen die allemaal uit waren, begon Ignatius over heiligen te lezen. Het deed iets met hem. Nou ja…iets…? Het veranderde zijn leven. Hij wil geen soldaat meer zijn, maar dienaar van God. En van de mensen.
Om meer over God te leren, ging hij in Parijs studeren. Daar ontmoet hij veel studenten, onder andere Favre en Franciscus Xaverius. Hieronder zie je een pentekening van Ignatius met zijn vriend Franciscus Xaverius:
Met een paar andere vrienden stichten ze uiteindelijk een kloosterorde.
Ignatius wordt de eerste generaal. Geen generaal van een leger, maar ’baas’ van de Jezuïetenorde. Hun regels zijn nederigheid, gehoorzaamheid aan de paus, eenvoud en toewijding aan God. Ignatius schreef veel. Ook een boek nog steeds gelezen en gebruikt wordt: “Geestelijke oefeningen”, heet het.
Sint Ignatius stierf op 31 juli 1556. Meer dan 450 jaar geleden dus. Bijzonder niet waar, dat zijn orde nu nog bestaat en zelfs zo groot is?
Hij is patroon tegen koorts, veeziekten en de pest.
