Gisteren kwam er een anonieme reactie binnen op mijn bijdrage “Ketting”, van voorbije donderdag. Hoewel misschien niet zo bedoeld, was het woordgebruik agressief en beledigend. Daarom heb ik de reactie verwijderd.
Toch even terugkomen op het slot van die reactie.
“Als je ook maar 5 seconden realistisch nadenkt, weet je dat zoiets (de schrijver had het over God) niet kan bestaan.
groetjes van een realistisch en slim individu.. “
De surfer appelleert aan realisme en verstand als evidente argumenten om te besluiten tot het niet bestaan van God.
Welnu, het realisme wijst duidelijk de andere kant uit. Godsdienstsociologen hebben een flink deel van de 20ste eeuw het atheïsme bestudeerd als moderne uiting van religiositeit. Die tijd is lang voorbij. Wereldwijd – met uitzondering van West-Europa (en dan nog) – is godsdienst terug in en volop in de lift. Nog wel het meest in landen waar het atheïsme lange tijd deel uitmaakte van de officiële ideologie. Denk maar aan China waar christendom en islam bloeien.
En wat dan met het verstand? Het lijkt me nonsens om het bestaan van God te willen bewijzen, net zo goed als om het bewijs van het tegendeel te willen leveren. Je kan het fenomeen godsdienst rationeel bestuderen of de inhoud van een godsdienst proberen uit te zuiveren met het hulpmiddel dat de ratio is. Maar het bestaan zelf van God ontsnapt aan de ratio. Daarom ook trouwens dat voor christenen de geloofsdaad een daad van vrijheid is. Ik ken heel ontwikkelde net zo goed als heel eenvoudige gelovigen. En vice versa, mutatis mutandis.
