Gisteren had ik een boeiende gespreksavond met ouders van ons college van Turnhout, het Sint-Jozefcollege. Onderwerp was kiezen.
In mijn inleiding had ik het over het belang van het leren luisteren naar (de vreugde in ) het hart, als richtingwijzer voor de te maken keuzes. Na afloop vroeg een vader of dit niet kan leiden tot egoïsme: het mogelijks verkiezen van het eigen goede gevoel boven het belang van de gemeenschap.
Geen domme vraag. En toch meen ik dat die vraag vertrekt van een onjuiste premisse. Immers, de duurzame vreugde in het hart die kan er maar komen als je in je leven plaats inruimt voor de ander. Egoïsme en ware vreugde gaan niet samen.
