heeft gebracht is een proces van wat de jezuïeten ‘onderscheiding
der geesten’ noemen. Belangrijk in zo’n proces is het luisteren naar
de realiteit: wat leeft er in de Kerk? Paus Franciscus had heel duidelijk
gemaakt dat het een open synode moest worden waar ieder vrij zijn mening kon
uiten. En dat is het ook geweest. Het was de eerste synode sinds het Tweede
Vaticaans Concilie waar er zo’n openheid was, een openheid waarvan de paus de
garant was.
luisteren naar de innerlijke bewegingen die men ervaren heeft bij het
luisteren. Dit is een stap die moeilijker ligt dan de eerste stap. Dat is ook
gebleken op de synode. In zijn slottoespraak
maakt de paus daar een duidelijk allusie op. …
Franciscus duidelijk horen dat híj de paus is en niemand anders. En zich
baserend op het kerkelijk recht heeft hij goed laten verstaan dat hij na de
volgende gewone synode beslissingen zal nemen en dat hij dat recht heeft.
Sterke taal. En iedereen heeft het gehoord én begrepen. Een
onderscheidingsproces eindigt met een beslissing.
