De priester was
in zijn element. Hij was een goede predikant en de mensen hingen aan
zijn lippen. Zo ook een bejaarde vrouw die op de eerste rij zat.
de vrouw op. En zij niet alleen. Uit haar tas weergalmde een onwaarschijnlijk
luide popsong. De vrouw wrong zich in allerlei bochten om de geniepige
boosdoener te pakken te krijgen. Het duurde meerdere tientallen seconden
vooraleer ze haar mobiel wist te vinden en vervolgens ook nog het zwijgen kon
opleggen.
predikant was gebroken. Hij deed zijn best om de draad terug op te nemen. Maar
hij moest van ver terugkomen en zo ook de gelovigen, de brave vrouw incluis.
Een banaal incident,
ergens in een kerkje in een provinciestadje. Klinkt het je vertrouwd in de oren?
bereikbaar zijn. Nooit meer alleen … De
mens is relatie, zo leren ons de filosofen en theologen. Ik kan het alleen maar
beamen. Maar ook dat het veel opvoeding vraagt en blijvende discipline opdat
die nieuwe vormen en technieken van verbondenheid ook echt tot meer
menselijkheid leiden.
