Ieder van ons is een boek dat een verhaal van genade vertelt, maar wij
weten het niet. Het is goed tijd te nemen om je boek te openen, en de hoofdthema’s en centrale personages op te
sporen. Je kan dan nadenken over hoe je de volgende hoofdstukken van je leven
gaat opbouwen.
Jouw verhaal is een uniek verhaal, een eerste editie. Het is nog
onvolledig – daar ligt, zo hoop je toch, nog een pak onbeschreven bladen te
wachten. Maar wellicht denk je dat jouw verhaal eerder gewoon en saai is. Je zelfbeeld is wellicht
dat van iemand die zich zonder veel ophef en op z’n eentje voortsleept, en dat
geen enkele verstandige uitgever erover zou gaan dromen dat jouw manuscript wel
eens een bestseller zou kunnen worden.
Maar als
je eenmaal door hebt dat je tekst er eentje is van twee auteurs, dan verandert
alles. Je kijkt op de voorbije hoofdstukken terug met nieuwe interesse. Je
begint te zien hoe groot de rol van de
ghost-writer – God – geweest is. Je ontdekt dat de verhaallijn ongelooflijk
rijk is. De kern van het verhaal startte al een hele tijd geleden, 13 biljoen
jaar in feite, toen de wereld ontstond. Dit boek wordt geen paperback, maar een
dikke kanjer, een kassucces.
Misschien
begin je nu de gewoonte aan te nemen je ghost-writer om raad te vragen hoe het
volgende hoofdstuk aan te pakken, en zo het ene hoofdstuk na het andere. En als
je nog verderop kijkt, dan zie je dat het laatste hoofdstuk niet door jou, maar
door God zal geschreven worden, postuum.
Maar dat zal niet zo maar een besluit worden, gevolgd door een eindpunt. In
plaats daarvan komt er alleen een komma of een puntkomma – dat noemen we ‘de
dood’ -, en dan zal het verhaal zich openvouwen in opwindende scenario’s
waarover we nooit hebben kunnen dromen. De hoofdstukken die we met zoveel
gezwoeg in dit leven hebben geschreven, gaan we dan zien als alleen maar een
korte inleiding op de eindeloze volumes over het komende leven en over jouw rol
daarin. Het scenario zal onvoorstelbaar opwindend worden en de vriendschappen
die je zal sluiten, zullen je volledige voldoening schenken.
begin je nu de gewoonte aan te nemen je ghost-writer om raad te vragen hoe het
volgende hoofdstuk aan te pakken, en zo het ene hoofdstuk na het andere. En als
je nog verderop kijkt, dan zie je dat het laatste hoofdstuk niet door jou, maar
door God zal geschreven worden, postuum.
Maar dat zal niet zo maar een besluit worden, gevolgd door een eindpunt. In
plaats daarvan komt er alleen een komma of een puntkomma – dat noemen we ‘de
dood’ -, en dan zal het verhaal zich openvouwen in opwindende scenario’s
waarover we nooit hebben kunnen dromen. De hoofdstukken die we met zoveel
gezwoeg in dit leven hebben geschreven, gaan we dan zien als alleen maar een
korte inleiding op de eindeloze volumes over het komende leven en over jouw rol
daarin. Het scenario zal onvoorstelbaar opwindend worden en de vriendschappen
die je zal sluiten, zullen je volledige voldoening schenken.
Anonieme schrijver
