Eergisteren liep ik even binnen in de overvolle Sint-Ignatiuskerk van Parijs. Er was een uitvaart aan de gang van de enige broer van een jonge medebroeder. De man was gestorven aan een hartaderbreuk tijdens zijn huwelijksreis …
Oneindig veel verdriet. “Hoe kwetsbaar is ’t hier beneden.”
Op brutale wijze stelt zo’n gebeurtenis de vraag wat advent dan wel betekent. Inderdaad, de advent is voorbereiding op het Kerstfeest. In die zin is het een periode van wachten en voorbereiding. Maar die voorbereiding bestaat in het geven van bijzondere aandacht aan het feit dat de Heer naar ons toe komt (advenit). En dit ligt niet in een verre toekomst, maar wel in het hier en nu.
Advent en het Kerstfeest roepen op om voortdurend aandacht te hebben voor Gods actieve aanwezigheid. Elk moment van ons leven kan een ontmoeting worden met Diegene die voortdurend naar ons toe aan het komen is. Elke dag, elk uur waarin we onze ogen, oren en hart gesloten houden, is verloren, voorgoed.
Leven gebeurt nú. Morgen bestaat niet.
