Een medebroeder-overste had het in zijn homilie over één van de verantwoordelijkheden van de jezuïet-overste : het mogelijk maken dat het mooiste van de aan hem toevertrouwde medebroeders kan naar boven komen.
Ik denk dat hij gelijk heeft. En ook dat dit net zo goed geldt voor echtgenoten naar mekaar toe, voor ouders en kinderen, op de werkvloer, in de klas … om het even waar mensen in waarheid wensen samen te leven en samen te werken.
Daar gaat het over in de liefde : mensen steeds meer mens laten worden en gelukkig zijn om hun geluk.
Het klinkt zo vertrouwd. Bijna een boutade. En toch is het goed het regelmatig opnieuw te horen.
