Luistervriendelijk spreken, hoe doe je dat? Een ignatiaans perspectief door Nikolaas Sintobin sj. 1/5
Luisteren
In de ignatiaanse traditie wordt veel belang gehecht aan het luistergesprek: een gesprek waarbij de deelnemers iets delen over hun persoonlijke ervaring en onderscheiding. Bij het nadenken hierover wordt doorgaans vooral aandacht besteed aan het luisteren. Dat is geen toeval. De ervaring leert dat luisteren eisend is. Het vraagt om tot op zekere hoogte jezelf los te laten. Dat is de voorwaarde om het zwaartepunt bij de ander te kunnen leggen. Het is een vereiste om hem of haar echt te kunnen begrijpen.
Luisteren vooronderstelt ook om je eigen inzichten, ervaringen, argumenten, kennis even te laten voor wat ze zijn, hoe rijk en subtiel ook. Zo kan het stiller worden in jezelf. Het maakt je meer ontvankelijk. Dan wordt het mogelijk om zo te luisteren dat je beter kan achterhalen wat die ander nu eigenlijk wil zeggen. Soms legt die ander verschillende accenten als jij. Mogelijks drukt die zich onhandig of ongenuanceerd uit. Het kan gebeuren dat de ander aan heilige huisjes raakt die voor jou eigenlijk onbespreekbaar zijn.
De uitdaging is om ook dan te blijven luisteren. Probeer om toch te luisteren en te blijven luisteren, respectvol en met een positief vooroordeel. Ook jij kan wellicht soms onverwacht uit de hoek komen. Ook dan hoop je erop dat de anderen bereid zijn je verhaal ernstig te nemen, anders gezegd, naar je te luisteren.
Nikolaas Sintobin sj
