glossy LFK schreef ik een overweging over liefde. In deze serie bied ik enkele uittreksels aan. (6/7)
kantjes van de geliefden en hun storend steeds weer anders zijn zomaar doet
verdwijnen. Wel laat de liefde toe om deze bronnen van onrust om te vormen tot
nieuwe, onvermoede uitnodigingen om nog meer te beminnen.
mogelijk om geleidelijk aan de scherpe hoeken van de ander te dulden, om ze
vervolgens te gunnen en, soms, om er gewoon van te gaan houden.
liefde heeft niet langer nood aan bewondering. Ze reikt niet naar de ander
omwille van diens schoonheid, kracht of welk talent dan ook. Ze houdt van de
ander gewoon omdat die is, zoals die is. Ook als er van de oorspronkelijke aantrekkelijkheid
niet veel lijkt over te schieten. Denk maar aan Chris en Katrien.
Nikolaas Sintobin sj
