Je kan geen punten geven aan gebed.
omstandigheden hebt verzorgd:
een rustige omgeving,
een goed moment van de dag,
een oprechte poging om je te concentreren en
je hart te openen,
trouw aan je methode,
je houden aan je gebedstijd…
je manier van bidden je op dit moment nog wel dichter bij God en bij jezelf
brengt. Helpen de plaats, de duur, het tijdstip en de methode je nog wel om je
hart te openen voor Zijn aanwezigheid? Of ervaar je belemmeringen? Het antwoord
is voor iedereen verschillend! Kijk eerlijk in je eigen hart.
God alleen. Misschien lijkt je gebed heel droog, eenzaam, leeg, chaotisch… Toch
kan het vruchtbaar zijn. Omgekeerd kan het erg spannend of troostend lijken,
terwijl je achteraf beseft dat je niet God hebt gezocht, maar je eigen goed
gevoel. Het belangrijkste is om gewoon je tijd te blijven geven aan God, wat
Hij er ook mee wil doen.
verhelderen. Stel dat je besluit om regelmatig te fietsen om je conditie te
verbeteren. Sommige dagen heb je de wind tegen en lijk je maar niet vooruit te
komen. Het is écht ploeteren en afzien. Maar net die vernedering bevestigt je
voornemen dat je nu toch écht iets aan je conditie moet doen. Bovendien zal net
op die lastige dagen je conditie verbeteren.
Het is echt genieten en het gaat als vanzelf. Maar net dan bestaat het gevaar dat
je je op de borst gaat kloppen en denken dat je nu toch al fantastisch vooruit
bent gegaan. Mag je dan niet genieten van het gemakkelijke tochtje? Natuurlijk
wel, maar vergeet niet de wind te bedanken voor het zetje.
