Jaloersheid bestaat. Niet enkel bij peuters en kleuters. Die blikken spreken boekdelen. Het kan onverwacht lijken. Toch is het zo.
Wanneer ben jij jaloers? Misschien wel tot je eigen ontzetting.
Wat zegt dat over je diepere verlangens én frustraties?
Hoe ga je daarmee om? Wat helpt jou om hier constructief mee om te gaan?

