04.01.25
2 min
De reis van de drie koningen Het was een koude tocht, en de slechtste tijd van het jaar voor een reis, voor zulk een verre reis. De wegen modderig, het weer guur, de winter op zijn strengst. de kamelen, die hun knieën ontvelden, hun hoeven...
De
reis van de drie koningen
reis van de drie koningen
Het was een koude tocht, en de slechtste tijd van het jaar
voor een reis,
voor een reis,
voor zulk een verre reis.
De wegen modderig, het weer guur, de winter op zijn
strengst.
strengst.
de kamelen, die hun knieën ontvelden, hun hoeven bezeerden,
werden onhandelbaar en legden zich neer in de smeltende
sneeuw.
sneeuw.
Menigmaal dachten wij met spijt terug aan onze zomerpaleizen
op bloeiende
op bloeiende
berghellingen, aan meisjes, in zijde gehuld, die gekoelde
wijn ronddienden.
wijn ronddienden.
Onze kameeldrijvers vloekten, kankerden, weigerden dienst,
riepen om brandewijn en vrouwen. Onze kampvuren wilden niet
branden,
branden,
onderdak was moeilijk te vinden, de steden waren vijandig,
de dorpen stug,
de dorpen stug,
de gehuchten smerig en verschrikkelijk duur : het was een
ellendige tocht.
ellendige tocht.
Tenslotte reisden wij de gehele nacht door, sliepen zo nu en
dan
dan
langs de wegkant en hoorden gedurig in onze ogen zingende
stemmen, zeggend:
stemmen, zeggend:
jullie onderneming is waanzin.
Eindelijk, toen het licht werd, daalden we neer in een luw
dal, vochtig,
dal, vochtig,
onder de sneeuwlijn, geurend naar groeizaamheid; een beek
snelde voort,
snelde voort,
een watermolen karnde het duister, er waren drie bomen onder
een bewolkte lucht,
een bewolkte lucht,
en een oud wit paard galoppeerde door een weiland.
Wij kwamen bij een herberg met wijngaardranken boven de
stoep.
stoep.
Zes handwerkslieden dobbelden bij de open deur om
zilverlingen
zilverlingen
en zes voetknechten schopten lege wijnzakken over de vloer.
Maar niemand kon ons inlichtingen verschaffen, en zo gingen
we verder,
we verder,
en bereikten des avonds, geen uur te vroeg, de plaats van
bestemming;
bestemming;
het was (dat mag ik wel zeggen) de moeite waard.
Dit alles is lang geleden, ik heb het onthouden en zou het
over willen doen,
over willen doen,
maar ik stel, dit vooropgesteld, één vraag : was het doel
dat ons dreef
dat ons dreef
geboorte of dood? Wij waren getuigen van een geboorte,
zeker,
zeker,
daar is geen twijfel aan.
Maar als ik vroeger geboorte of dood zag,
Maar als ik vroeger geboorte of dood zag,
dacht ik dat ze tegenstellingen waren. Deze geboorte echter
was een onverbiddelijk einde voor ons, een dood, onze dood.
Wij keerden terug naar ons land, onze koninkrijken, maar
voelden ons
voelden ons
niet meer thuis in de oude orde tussen vreemde mensen
die hun goden omklemmen.
Ik zal blij zijn als ik andermaal sterf.
T.S. Eliot
Vertaling van Martinus Nijhoff
Gerelateerd
Meer binnen dit thema
De nieuwste artikelen
Misschien vind jij dit ook interessant?