Voor het tijdschrift “Liefke”
schreef ik een overweging over “Moed om te leven”. Hier vind je uittreksels
(7/8)
schreef ik een overweging over “Moed om te leven”. Hier vind je uittreksels
(7/8)
Levensmoed maakt het mogelijk om
aandacht te ontwikkelen voor wat wel mogelijk is: voor het mooie, voor het
goede, voor de vriendschap en de liefde, zoals en waar ze zich aandienen. Die
moed geeft levensvreugde. Vaak bescheiden en niet om over naar huis te
schrijven. Maar wel steeds weer, want verankerd in de werkelijkheid van het
leven zoals het is. Die moed kan vleugels geven die het mogelijk maken om
hindernissen te nemen en verder en hoger te vliegen dan objectief mogelijk
lijkt. Tot je eigen verwondering, en niettegenstaande een soms ondraaglijke
ballast die je moet meeslepen. Denk aan Bakhita.
aandacht te ontwikkelen voor wat wel mogelijk is: voor het mooie, voor het
goede, voor de vriendschap en de liefde, zoals en waar ze zich aandienen. Die
moed geeft levensvreugde. Vaak bescheiden en niet om over naar huis te
schrijven. Maar wel steeds weer, want verankerd in de werkelijkheid van het
leven zoals het is. Die moed kan vleugels geven die het mogelijk maken om
hindernissen te nemen en verder en hoger te vliegen dan objectief mogelijk
lijkt. Tot je eigen verwondering, en niettegenstaande een soms ondraaglijke
ballast die je moet meeslepen. Denk aan Bakhita.
Zoals haar kan je dan geleidelijk
aan het leven meer als een geschenk gaan ervaren, als een kans, als een
voortdurende uitnodiging die je zomaar in de schoot wordt geworpen. Als een
geurende roos, ook al zijn en blijven er doornen aan, en heeft die roos mogelijks
een kleur die je anders had gewild.
aan het leven meer als een geschenk gaan ervaren, als een kans, als een
voortdurende uitnodiging die je zomaar in de schoot wordt geworpen. Als een
geurende roos, ook al zijn en blijven er doornen aan, en heeft die roos mogelijks
een kleur die je anders had gewild.
Nikolaas Sintobin sj
