In zijn laatste boek “Le dilemme du chartreux, Média et Eglise”, Desclée de Brouwer, 2011, Parijs, analyseert Pierre de Charentenay sj, socioloog, de complexe verhouding tussen de godsdiensten en de moderne media. In de pp 58-62 noemt hij 8 redenen waarom die relatie zo moeizaam is. Ik heb ze voor u samengevat en vertaald.
5. Ten vijfde is er de personencultus die eigen is aan de media.De Kerk en de godsdiensten in het algemeen staat wars van de vedettenlogica. Voor hen ligt de waarheid eerder verborgen in de dagdagelijkse nederigheid.
6. Een zesde punt gaat over de voorliefde van de media om het enkel te hebben over de anecdotische aspecten van de godsdienst, eerder dan over de kern.
7. Een zevende bron van tegenstelling gaat over de houding tov het geld. Schatplichtig als ze zijn aan een commerciële logica, kiezen de media voor wat hen het grootste financiële rendement zal bieden. Maar het godsdienstige wekt geen ophef en geeft geen hoge kijkcijfers.
8. Een laatste punt betreft de logica van de politiek in de slechte zin van het woord; Het komt nogal eens voor dat de politiek niet functioneert met visie en projecten, maar wel volgens de strategie van de achteruitkijkspiegel: ze past zich aan aan de effecten van wat ze voorstelt en aan de reacties van het publiek. Zij heeft geen boodschap op zich maar wel taktieken om de kiezer te veroveren of om te scoren in opiniepeilingen.
