In « La Croix » van gisteren staat een openhartige reportage over het gemeenschapsleven van de religieuzen. Ik heb het gelezen met een milde (?) glimlach van herkenning op de lippen.
Hieronder vindt u de slotzin van het artikel, uit de mond van een clarisse.
“De grote vreugde van het gemeenschapsleven is niet van conflicten te vermijden, maar van ermee te kunnen omgaan.”
En wat zeggen de gezinnen hierover? Erg verschillend? Of net niet …
