Onderstaande raad schreef Ignatius aan een jonge medebroeder die er zich over beklaagde dat zijn overste en zijn medebroeders met wie hij moest samenwerken onuitstaanbaar waren.
Je brieven, en diegene
die ik van andere Paters ontvang, maar dan toch vooral de jouwe, geven
duidelijk jouw situatie te kennen. Deze lijkt ons des te pijnlijker dat wij
intens bezorgd zijn om je geestelijk welzijn (…). Je zou je echter helemaal
vergissen, mocht je denken dat jouw onmogelijkheid om in vrede te leven, en om
vooruit te gaan op de weg van de Heer, te wijten is aan de plaats waar je bent,
of aan je oversten, of je medebroeders. Neen, de oorzaak ligt in jezelf, niet
buiten jou. Het ligt aan je geringe nederigheid, je gebrek aan gehoorzaamheid,
het tekortkomen aan je gebed, en ten slotte aan je gebrek aan versterving en
aan vurigheid om vooruitgang te maken op de weg naar de volmaaktheid.
Je mag dan nog
veranderen van plaats, van oversten of van medebroeders, zolang je je binnenste
niet verandert, zul je nooit goed werk leveren. Overal zul je dezelfde
moeilijkheden ondervinden, zolang je niet nederig geworden bent, en gehoorzaam,
zolang je geen biddend mens bent, en je je eigenliefde niet versterft.
Maak er dus werk van om
deze veranderingen waar te maken, en geen andere. Ik bedoel, doe al wat je kunt
om in jou de innerlijke mens te veranderen en deze ertoe te brengen God te
dienen, zonder te dromen van een externe verandering.
