een weidse oceaan. De vraag is: hoe ga je je oriënteren? Hoe ga je ermee om? Spiritualiteit is een bepaalde bril, een bepaald bootje, een concrete pedagogie
waarmee je je christen zijn concreet gaat vormgeven.
Aan het eind van mijn
studies was ik een belijdende gelovige katholieke christen. Maar ik voelde dat
er iets ontbrak. Ik kende het woord spiritualiteit wel, maar ik wist niet wat
het inhoudelijk betekende. Mijn innerlijke ervaring was heel erg mager. Ik kwam
nog een jaar in Leuven studeren en ik hoopte daar nog wat spirituele vorming te
krijgen. En zo heb ik de Geestelijke Oefeningen van Ignatius ontdekt. Ik heb
die spiritualiteit leren zien als een manier om mijn openheid naar de persoon van
Jezus concreet te maken. Om er woorden voor te krijgen. Het was niet alleen een
gebedsmethode, maar ook een manier om in het leven te staan.
Spiritualiteit is
een leesbril om je geloofsleven, je bidden, je handelen, je luisteren, je stil
zijn,… een concrete uitdrukking te geven. In die zin heeft iedereen een
spiritualiteit. Je kan proberen dat allemaal zelf uit te vinden, maar dat
vraagt ongelooflijk veel energie. En doorgaans ben je maar arm. Daarom is het
wenselijk dat mensen de grote spirituele tradities gaan verkennen om ervan te leren. Het helpt je
om intenser christen te kunnen zijn.
Nikolaas Sintobin sj
