Vandaag wordt deze tekst gepubliceerd op www.gewijderuimte.org
op het terras zat, werd ik heel rustig. Ik stelde mij de vraag waarom ik zoveel
van deze omgeving houd.
veranderende kleuren van de bloemen die in bloei staan. Ik zie ook het
rijkelijk groen van het gras. En ik kijk tenslotte naar de mooie blauwe lucht
met vogels en wolken. Samen vormen zij een caleidoscopisch schilderij waar de
toeschouwer eindeloos van kan genieten. Ik ben, zij het in mindere mate, ook
gevoelig voor allerlei geluiden op het terras: het afwisselend gezang van de
vogels; het uitbundig spel van buurkinderen en het hard lawaai van de
grasmaaiers.
verwondering voor dit schilderachtig decor meestal niet verder gaat dan deze
twee zintuigelijke ervaringen. Hoe vaak durf ik buiten de gebaande paden van
het terras te treden om het gras te voelen tussen mijn vingers en tenen? Hoe
dikwijls sluit ik mijn ogen om alle geuren van mijn rustig plekje heel diep in
te ademen? Heb ik ooit geproefd van de frisse lentelucht?
Voel de wereld om je heen. Proef ervan. Ruik eraan. Alles is genade.
Callbeck
