In het gebed willen we God ontmoeten. Hij nodigt ons daartoe zelf uit. Nochtans kan het gebeuren dat we Hem tijdens ons gebed niet zien en horen. Dan zitten we er soms wat beteuterd bij, en weten we niet goed hoe we dat moment van ontmoeting het best kunnen invullen.
Misschien bekruipt ons dan de neiging om het vol te praten, of om mooie gebedsformules uit te spreken. We kunnen ook bekoord worden om het moment van gebed vol te maken door na te denken over rake uitspraken of rijke inzichten die we ergens zijn tegengekomen.
Maar daarmee gaan we aan de ontmoeting zelf voorbij. Misschien nodigt God ons wel uit in Zijn stilte. Wees niet bang voor die stilte, want als we in die stilte verwijlen, zijn we dicht bij Hem. Blijf maar in de stilte, zonder gebedsformules, zonder een vast plan voor de gebedstijd. En laat in Zijn aanwezigheid alles naar boven komen wat je bezighoudt, wat je bezorgd maakt. We mogen het aan Hem toevertrouwen. Alles zo mogen afgeven, brengt tot diepe rust en tot verzoening. Dat stemt dankbaar.
Team Oude Abdij Drongen
