Deze namiddag was ik te gast bij twee laastejaarsklassen van ons college in Aalst. In de ene klas liep het gesprek – over jezuïet zijn – als een trein. In de ander kwam het moeilijk op gang. Nu ja, that’s part of the game.
Wat me de laatste tijd opvalt bij dergelijke gesprekken is de interesse of op zijn minst de nieuwsgierigheid naar gebed. Men is erdoor geïntrigeerd. Hoe doe je dat? Kan je dat leren? Wie of wat is God?
Als ik dan uitleg dat het christelijke gebed te maken heeft met in relatie staan met Jezus Christus dan kijkt men heel verwonderd. Er wordt niet mee gelachen. Een principieel negatief a priori ten aanzien van de religieuze ervaring is jongeren van vandaag doorgaans vreemd.
