Gisterenavond hebben we de keuzeretraite afgerond met een korte dankviering. De tien retraitanten zijn terug naar huis. Zo dadelijk stap ik de Thalys in, huiswaarts.
10 jonge mensen hebben elk 10 dagen intens gebeden om klaarheid te krijgen over Gods verlangen voor hen. De Geestelijke Oefeningen van Ignatius hebben deze zoektocht structuur gegeven. Ze hebben doen groeien in vrijheid en ge”hoor”zaamheid. De enen zijn daardoor in openheid tot een keuze kunnen komen. Anderen hebben, soms na harde strijd, vastgesteld dat de inwendige vrijheid niet voldoende groot was om te kunnen komen tot een levenskeuze. Ook dit inzicht kan een kostbare gift zijn.
In Frankrijk is het vrij gebruikelijk dat kandidaten voor het priesterschap of het religieuze leven zo’n keuzeretraite doen. In sommige seminaries wordt bovendien gevraagd dat de kandidaat-seminaristen de volledige 30-daagse Geestelijke Oefeningen doen. Vermits het gaat over een levensengagement, eigenlijk best wel verantwoord.
Het christelijk huwelijk is ook zo’n levenslang engagement. Net als het priesterschap en het religieuze leven ligt het zwaar onder vuur. De Kerk houdt, terecht, sterk aan de onontbindbaarheid van dit engagement. Vraag is wel of de voorbereiding die gevraagd wordt daarmee evenredig is.
