Gisteren waren we te gast in een heuse eco-boerderij, op zo’n 45 km buiten Dublin. Suzie was de gastvrouw die ons honderduit vertelde over hun doen en laten.
Het kwam soms een beetje amateuristisch over. Erg kleinschalig, intensief en moeilijk om te vertalen op grote schaal. Toch bevragend.
Haar uitgangspunt was, voor de ecologische leek die ik ben echt, aansprekend: «Mensen zijn meesters in het aanpassen en omvormen. Naar de natuur toe hebben we ons in het bijzonder toegelegd op het aanpassen van de natuur om ze zoveel mogelijk te laten doen wat wij willen, zoals en waar en wanneer wij dat willen. In deze ecofarm willen wij van de natuur zelf leren. Meer in het bijzonder willen we leren van de technieken die de natuur ontwikkeld heeft om tot evenwichten te komen. Jullie hebben daarnet gezien dat er in onze moestuin een koppel eenden rondloopt. Dit heeft nadelen. Maar nog meer voordelen. Immers eenden lusten graag slakken, een van de grote vijanden van de groententeelt. Zodoende hoeven wij geen gif te gebruiken om de slakken te verwijderen.«
