De valkuil van het verleden is
dat je erin kan blijven vasthangen en soms zelfs verdrinken. Het verleden kan
een ketting worden die belet vooruit te gaan en de vleugels uit te slaan. Heimwee
en weemoed naar vroegere tijden kunnen je beletten het mooie van vandaag op zijn
waarde te schatten. Je kan je ook vastrijden in verdriet, jaloersheid, woede en
haat. Steeds belet het ten volle te leven in het heden.
Dit verklaart waarom
het zo lastig kan zijn als je niet kan vergeten. Je kan niet zomaar beslissen
te vergeten, ook al zou je dat soms wel willen. Wat wel kan is erover waken dat
je je niet gaat wentelen in je verleden en het niet zozeer gaat koesteren dat het
je opsluit in wat niet meer is.
