De toekomst is minstens even uitdagend als het
verleden. Wat geldt voor het verleden, geldt ook voor de toekomst. Ook hier kan
wat niet is belemmeren om te leven wat wel is. Angst voor een moeilijke
toekomst kan het moeilijk maken te genieten van het heden. Zo kan angst voor toekomstige ruzie je
afremmen om ten volle te gaan voor een vriendschap en daardoor de vriendschap ondermijnen.
De hoop op een betere toekomst kan dan weer een subtiel
alibi worden om het heden niet ernstig te nemen. ‘Wat ik nu meemaak, is niet
echt belangrijk. Nog even geduld, nog even op de tanden bijten, en dán komt
het: als ik groot zal zijn, als de
kinderen het huis uit zijn, als ik gepensioneerd zal zijn…’ Zo gaat het leven
voorbij al wachtend op een betere toekomst die steeds opnieuw wordt vooruit
geschoven.
Nikolaas Sintobin sj
