bied ik tien beschouwingen aan over opvoeden tot vrijheid. Ze zijn alle
rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd aan de ignatiaanse traditie. (10/10)
binnen duidelijke structuren : duidelijke afspraken en regels in huis inzake
opvoeding, eten, slapen gaan, vrije tijd, studeren, muziek, omgangsvormen,
relaties …. Eigenlijk verlangen kinderen daarnaar. Structuur schept veiligheid,
geeft identiteit, helpt om de chaos te overwinnen. De wet bevrijdt. Je kan pas op een verantwoorde wijze het
risico van de vrijheid nemen, als er duidelijke structuren zijn. Dit laat toe
op veilige wijze te botsen, en het is maar door te botsen en te experimenteren
dat je een eigen identiteit kan opbouwen!
Het kind durven sanctioneren
betekent eigenlijk dat je het kind helpt om te leren omgaan met de beperkingen en
dat je het zo helpt om te groeien in de vrijheid. Sanctie duidt aan – want laat
voelen – waar de grens ligt. De straf bevrijdt van de waan van onbegrensdheid en van
almacht. Kinderen weten dit maar al te goed en hebben dan ook ten gronde geen
probleem met sanctie. Een rechtvaardige
en doordachte sanctie laat ook toe om een einde te maken aan het conflict en de
bladzijde om te slaan.
Nikolaas Sintobin sj
NB: In mijn boek «Op het kompas van de vreugde. Ignatius van Loyola als levensgids» ga ik uitvoerig in op diverse aspecten van de ignatiaanse pedagogie. Klik hier om dit boek te bestellen.
