Daarnet had ik Amadeu aan de lijn. Amadeu is een Portugese medebroeder, de eindverantwoordelijke voor onze Portugese colleges.
In zijn laatste mail schreef hij me, tot mijn verrassing, over de chemiotherapie die hij moest ondergaan. Ik wenste hem dan ook spontaan een spoedige genezing toe.
We zullen zien, zei Amadeu. Als ik genees is het uitstekend. En als ik niet genees, dan is het ook goed.
Amadeu zei dit zonder enig cynisme of bitterheid. Welintegendeel. Ik voelde groot vertrouwen en innerlijke rust in zijn stem.
Ik denk dat Amadeu een gelukkig man is. Na ons telefoontje had ik alvast een nasmaak van vreugde.
