Tegenkanting en mislukking (2/5): trouw
zijn aan mezelf maakt dat elke vorm van trouw, elke vorm van liefde, waarbij ik
de ander laat voorgaan voor het eigen ‘ik’, kruisigend en ver-stervend zijn.
mijn goede wil en mijn inzet op een mislukking lijken te doen uitlopen. Op het
kruis kon Jezus, en de mensen rond Hem, zijn leven niet anders zien. En toch,
waarom riep de honderdman die aanwezig was bij Jezus’ dood dan uit:
«Waarlijk, deze man was de Zoon van God !» (Mt. 27:54) ? Datgene wat
mensen bezielt om door te zetten, wat is dat?
onderstroom, aan die innerlijke gedrevenheid, kun je dat zomaar een mislukking
noemen ?
