Onlangs sprak ik
pastorale verantwoordelijken van het bisdom Brugge toe bij de start van het
nieuwe jaar. Ik blikte, vertrekkend van vier video’s, terug op het voorbije
jaar om daar inspiratie uit te halen. Graag enkele uittreksels. (4/8)
pastorale verantwoordelijken van het bisdom Brugge toe bij de start van het
nieuwe jaar. Ik blikte, vertrekkend van vier video’s, terug op het voorbije
jaar om daar inspiratie uit te halen. Graag enkele uittreksels. (4/8)
Een jaar geleden
kreeg ik een telefoontje. Of ik het een goed idee vond om een retraite te geven
in een abdij, aan 5 bekende Nederlandse jonge vrouwen, en wel voor de
televisie. Mijn reactie was meteen enthousiast. Het is een van de sterkere
ervaringen uit mijn apostolisch leven geworden die mij, tot op vandaag, veel
hoop en enthousiasme geeft. Waarom?
kreeg ik een telefoontje. Of ik het een goed idee vond om een retraite te geven
in een abdij, aan 5 bekende Nederlandse jonge vrouwen, en wel voor de
televisie. Mijn reactie was meteen enthousiast. Het is een van de sterkere
ervaringen uit mijn apostolisch leven geworden die mij, tot op vandaag, veel
hoop en enthousiasme geeft. Waarom?
a.
Ervaring van inculturatie en creativiteit
Ervaring van inculturatie en creativiteit
- Vernieuwend,
binnen de traditie
Dit initiatief was
zonder meer grensverleggend. Toch hebben we niet gek gedaan. Het was een christelijke, ignatiaanse retraite, in volstrekte stilte, en zonder
enige manipulatie of doen alsof. Er waren heel duidelijke afspraken waar niet
werd van afgeweken. We leefden binnen een abdij met strikte regels. De grote
bezorgdheid van de mensen van de EO was dat we als begeleiders zo snel als
mogelijk God en in het bijzonder Jezus zouden ter sprake brengen. Bovendien was
het heel uitdrukkelijk de afspraak dat elkeen de eigen traditie zou
respecteren. 100 % oecumenisch, maar geen potpourri zonder smaak en waarin de
eigen identiteit werd losgelaten.
zonder meer grensverleggend. Toch hebben we niet gek gedaan. Het was een christelijke, ignatiaanse retraite, in volstrekte stilte, en zonder
enige manipulatie of doen alsof. Er waren heel duidelijke afspraken waar niet
werd van afgeweken. We leefden binnen een abdij met strikte regels. De grote
bezorgdheid van de mensen van de EO was dat we als begeleiders zo snel als
mogelijk God en in het bijzonder Jezus zouden ter sprake brengen. Bovendien was
het heel uitdrukkelijk de afspraak dat elkeen de eigen traditie zou
respecteren. 100 % oecumenisch, maar geen potpourri zonder smaak en waarin de
eigen identiteit werd losgelaten.
Creativiteit en
respect voor de traditie kunnen perfect hand in hand gaan.
respect voor de traditie kunnen perfect hand in hand gaan.
