In een groepsgesprek probeerden we het begrip dankbaarheid te omschrijven. Iemand stelde dat danken alles te maken heeft met genieten. De hieropvolgende uitwisseling leverde interessante inzichten op.
ð Het lijkt waarschijnlijk dat de dankbare mens ook iemand is die kan genieten. Omgekeerd is wie geniet niet noodzakelijk dankbaar.
ð Genieten zegt in de eerste plaats iets over een persoonlijke ervaring van de betrokken persoon en vooronderstelt niets over de al of niet betrokkenheid van die persoon op de wereld en de mensen buiten hem.
ð Danken, daarentegen, is per essentie een relationeel gebeuren. Je dankt niet jezelf. Je dankt een ander. Danken is erkennen dat je iets goed te beurt is gevallen, en dat niet jij aan de oorsprong ligt van dat gebeuren. Dankbaarheid is letterlijk een religieuze (verbindende) houding.
