Luisteren naar stilte – 4/7
Voor sommigen is stilte
een doel op zich. Stilte wordt dan verstaan als afwezigheid van prikkels. Ze
laat toe steeds meer los te laten. Zo helpt stilte te komen tot innerlijke
vrijheid ten aanzien van de eigen verlangens en de buitenwereld. Die groei in
onthechting beschouwen zij als een voorwaarde om minder te lijden en zo te
komen tot meer innerlijke vrede en rust.
Voor anderen is stilte
niet zozeer een doel dan wel een middel. De stilte wordt dan een aanvliegroute
naar een andere kwaliteit van leven. Dit is de stilte die toelaat om te
luisteren en te groeien in aandacht voor wat is. Zo kan je oog, oor en hart krijgen
voor dat deel van de werkelijkheid dat anders nauwelijks aandacht krijgt, zowel
in je eigen innerlijkheid als in de omringende wereld. De hogere concentratie
en gevoeligheid maken mogelijk dat de anders onzichtbare want banale en
schijnbaar onbenullige realiteit die vaak onopgemerkt blijft toch binnen kan
komen in je bewustzijn.
Zo kan stilte leiden tot
toenemend besef van schoonheid en lelijkheid, van vreugde en pijn, van
aanwezigheid en afwezigheid. Niet in hun spectaculaire verschijningsvormen. Die
krijgen namelijk vanzelf aandacht. Wel in hun discretie en subtiliteit. Anders
gezegd, het overgrote deel van de werkelijkheid.
Nikolaas Sintobin sj
