“Bij het zien van die menigte mensen werd Jezus door medelijden bewogen, omdat ze afgetobd neerlagen als schapen zonder herder. Toen sprak Hij tot zijn leerlingen: “De oogst is wel groot, maar arbeiders zijn er weinig. Vraagt daarom de Heer van de oogst arbeiders te sturen om te oogsten.” (Mt 9, 36-38)
Het is bijna 2000 jaar geleden dat Matteüs dit neerschreef. Toch lijkt me niet dat het aan actualiteit heeft ingeboet. De context is nu wel heel anders. Onze levensstandaard is spectaculair gestegen. En daarmee ook een bepaald niveau van welbevinden. Maar de nood aan de Herder is zo mogelijks nog groter geworden.
Tussen alles mogelijk en alles onmogelijk kan de afstand verrassend klein zijn.
Ik vind het overigens best wel “troostend” dat Jezus zelf reeds zei dat er maar weinig arbeiders beschikbaar zijn. En ook dat het de Heer van de oogst is, en niet de arbeiders, die de eindverantwoordelijkheid dragen.
Hij nodigt ons uit om te vragen. Écht vragen – en dus luisteren naar een mogelijk antwoord – is overigens een heel actieve en engagerende aangelegenheid.
