kindsbeen af worden we geëvalueerd. Niet vreemd dus dat we geneigd zijn om dit
ook zelf te doen voor ons gebed.
mystica, schreef ooit het volgende: “Bij het bidden is het belangrijk om goed
te beginnen en goed te eindigen. Daartussen kan je enkel maar doen wat je kan
doen.” Anders gezegd, het is belangrijk om je te concentreren bij het bidden.
In het begin, om te komen in aanwezigheid van de Heer. Naar het einde, om de
ontmoeting mooi af te sluiten. Maar wat
er gebeurt tussen in, daar kan je maar weinig aan doen.
een genade. Het wordt je gegeven. Veel meer dan jezelf aanbieden kan je niet
doen. Soms voel je gedragen in je gebed. Soms niet. Nu eens heb je de indruk
dat het “interessant” was. Dan weer leek het vervelend. Het belangrijkste is
dat je tijd ter beschikking stelt van God en dat je daar trouw aan bent.
Uiteindelijk weet God alleen wat er zich afspeelt in het diepste van je ziel.
Anders gezegd, het heeft niet veel zin om je gebed inhoudelijk te evalueren.
tijd lang kan kan dat repetitief mondgebed zijn. Daarna zal je misschien gedurende een periode meer smaak vinden in het
stille gebed met de Bijbel of in het getijdengebed. Het is normaal dat dit in
de loop van een mensenleven evolueert.
Nikolaas Sintobin sj
