Op 24 januari 2009 kwam er een officiële mededeling van Kardinaal Ricard, aartsbisschop van Bordeaux en voormalig voorzitter van de Franse bisschoppenconferentie, nalv de recente opheffing van de excommunicatie van de 4 lefebvristische bisschoppen. Ziehier de sleutelparagraaf.
De opheffing van de excommunicatie is niet het einde maar wel het begin van een dynamiek van dialoog. Twee fundamentele vragen worden er niet door opgelost : de juridische structuur van het Broederschap Pius X in de Kerk en een akkoord over de dogmatische en ecclesiologische vragen. Ze opent een weg die samen zal moeten worden afgelegd. Die weg zal ongetwijfeld lang zijn. Hij vraagt een betere wederzijdse kennis en waardering. En vroeg of laat zal de vraag moeten gesteld worden van de tekst van het Tweede Vaticaanse Concilie als magisterieel document van eerste rang. Die vraag is fundamenteel. Maar al de moeilijkheden zullen niet noodzakelijk leerstellig zijn. Andere, van culturele en politieke aard, kunnen ook opduiken. De recente, onaanvaardbare, uitspraken van Mgr Williamson, waarin hij de uitroeiing van de Joden ontkent, zijn daar een voorbeeld van.
