Wie bidt
wordt geconfronteerd met verstrooidheid. Op zich normaal. De vraag is hoe je
hier het best mee om gaat. Wat je nooit moet doen is er kwaad om worden. Het
enige gevolg daarvan is dat je helemaal uit je gebed wordt gerukt. Blijf rustig.
wordt geconfronteerd met verstrooidheid. Op zich normaal. De vraag is hoe je
hier het best mee om gaat. Wat je nooit moet doen is er kwaad om worden. Het
enige gevolg daarvan is dat je helemaal uit je gebed wordt gerukt. Blijf rustig.
We kunnen
onderscheid maken tussen 4 soorten van verstrooidheid.
onderscheid maken tussen 4 soorten van verstrooidheid.
- Er zijn verstrooidheden die te wijten zijn aan externe factoren : radio, telefoon,
straatlawaai, gesprekken in de kamer naast je … Doorgaans is het makkelijk om
hier een oplossing voor te vinden. Dit heb je in de hand. - Een andere soort verstrooidheden wordt soms “vlindertjes” genoemd:
gedachten die plots komen binnenvliegen, zonder reden en zonder gewicht. Je kan
ze best meteen naar buiten loodsen en verdergaan met je gebed. Hoe sneller je
dat doet, hoe beter. - Er zijn verstrooidheden die je gebed net intenser kunnen maken. Plots moet
je denken aan een vriend die zwaar ziek is. Dit gaat niet over een argeloos
vlindertje. Breng je vriend bewust in
gebed bij God, vraag dat Hij hem nabij zou zijn en ga vervolgens verder met je
bijbelmeditatie. Door deze “verstrooidheid” bewust een plaats te geven, voorkom
je dat je uit je gebed wordt getrokken, en wordt je gebed meer levensbetrokken. - Ten slotte zijn er verstrooidheden die er eigenlijk geen zijn. Het kan dat
een bepaald thema zich voortdurend opnieuw aandient in je gebed en dat je dit
als storend ervaart. Bijv. het
gezicht van een persoon met wie je in onmin leeft. Het terugkomen van deze
verstrooidheid kan betekenen dat God je uitnodigt om deze situatie nú aan Hem voor te
leggen en ze tot centraal onderwerp te maken van je gebed.
Nikolaas Sintobin sj
