“Het is maar als je begint te bewegen, dat je merkt dat je ketens meesleurt.”
Dit citaat (zonder vermelding van auteur) las ik op het facebookaccount van een medebroeder. Eerst leek het me maar zwartgallig. Bij nader toezien is het misschien eerder geruststellend.
Je hoeft geen schrik te hebben om geconfronteerd te worden met je beperkingen. Dat is nu eenmaal onze «condition humaine». Die confrontatie komt er overigens maar in de mate dat je je waagt aan het echte leven.
