Enkele dagen geleden mocht ik aanzitten
aan het feestmaal van de 55ste verjaardag van Rudy. Rudy is een
“jongen” die een mentale beperking heeft en daarnaast ook psychiatrisch patiënt
is. Lange jaren heeft hij in een instelling gewoond. Sinds 15 jaar woont Rudy
begeleid zelfstandig in een rijhuis, samen met 4 andere “jongens”. Een zegen
voor hem. Temeer daar hij het heel goed kan vinden met Pascale, de dame die deze 5 heren van middelbare
leeftijd begeleidt.
aan het feestmaal van de 55ste verjaardag van Rudy. Rudy is een
“jongen” die een mentale beperking heeft en daarnaast ook psychiatrisch patiënt
is. Lange jaren heeft hij in een instelling gewoond. Sinds 15 jaar woont Rudy
begeleid zelfstandig in een rijhuis, samen met 4 andere “jongens”. Een zegen
voor hem. Temeer daar hij het heel goed kan vinden met Pascale, de dame die deze 5 heren van middelbare
leeftijd begeleidt.
Toen ik student was en nog thuis
woonde, ging ik Rudy wekelijks bezoeken op de grote afdeling waar hij verbleef,
samen met een 40-tal andere mannen. De laatste 20 jaar zijn de bezoeken
uiteraard minder talrijk. Af en toe een kort telefoontje – Rudy is nl bijzonder
snel uitgepraat. En als ik in de buurt kom, spring ik eens binnen.
woonde, ging ik Rudy wekelijks bezoeken op de grote afdeling waar hij verbleef,
samen met een 40-tal andere mannen. De laatste 20 jaar zijn de bezoeken
uiteraard minder talrijk. Af en toe een kort telefoontje – Rudy is nl bijzonder
snel uitgepraat. En als ik in de buurt kom, spring ik eens binnen.
Veel ander bezoek krijgt Rudy niet.
Benevens mij heeft hij nog twee – oudere – vriendinnen. En daarmee is de kous
af. Een kinderhand is evenwel snel gevuld. Zo ook die van Rudy.
Benevens mij heeft hij nog twee – oudere – vriendinnen. En daarmee is de kous
af. Een kinderhand is evenwel snel gevuld. Zo ook die van Rudy.
Rudy was bijzonder fier op dit
feestmaal. Zijn huisbewoners, de begeleiders en zijn voogd waren uitgenodigd,
samen met de drie vrienden. Het bijzondere was dat Rudy zélf de echt lekkere
maaltijd betaalde. Voor zover ik weet, een première. Rudy is normaliter –
excuseer me de uitdrukking – hondegierig. Hij geeft geen cent uit en aanvaardt
ook niet dat zijn vrienden hem iets aanbieden of trakteren. De vreugde dat hij zijn spaarcenten dan toch
eens mocht en vooral wilde aanspreken was dan ook des te groter.
feestmaal. Zijn huisbewoners, de begeleiders en zijn voogd waren uitgenodigd,
samen met de drie vrienden. Het bijzondere was dat Rudy zélf de echt lekkere
maaltijd betaalde. Voor zover ik weet, een première. Rudy is normaliter –
excuseer me de uitdrukking – hondegierig. Hij geeft geen cent uit en aanvaardt
ook niet dat zijn vrienden hem iets aanbieden of trakteren. De vreugde dat hij zijn spaarcenten dan toch
eens mocht en vooral wilde aanspreken was dan ook des te groter.
Hoef ik te zeggen dat de sfeer heerlijk
was. Niet dat de conversatie erg verheven was. Maar Rudy glunderde zo. En even
zo zijn huisgenoten – met gemiddelde verstandelijke leeftijd van 6 à 7 jaar.
Hoogtepunt was de speech die een van de jongens hield. Een stokoud mannetje van
61 jaar. Hij sprak welgeteld 3 minuten. De inhoud was – objectief gesproken –
nihil. Maar hij deed met zo’n overtuiging, sérieux en vriendschap dat hij een
daverend applaus kreeg.
was. Niet dat de conversatie erg verheven was. Maar Rudy glunderde zo. En even
zo zijn huisgenoten – met gemiddelde verstandelijke leeftijd van 6 à 7 jaar.
Hoogtepunt was de speech die een van de jongens hield. Een stokoud mannetje van
61 jaar. Hij sprak welgeteld 3 minuten. De inhoud was – objectief gesproken –
nihil. Maar hij deed met zo’n overtuiging, sérieux en vriendschap dat hij een
daverend applaus kreeg.
Wie zei daar ooit: “Zalig die arm zijn van
geest”.
geest”.
