Elk jaar krijg ik bezoek van twee studenten journalistiek. Voor hun vak levensbeschouwing gaan ze op gesprek bij een christen om te spreken over wat geloof vandaag betekent. Daarvan maken ze dan een reportage.
Deze maal had ik twee vriendelijke jonge dames op mijn kamer. Anderhalf uur waren zo voorbij. Ze vuurden de ene vraag af na de andere. Maar de laatste vraag mocht ik stellen: “Wat onthouden jullie uit dit gesprek?”
Beiden waren geraakt door hetzelfde. Toen ze mij vroegen naar mijn manier van bidden vertelde ik hen onder meer over de terugblik of het levensgebed. In het bijzonder dat het danken daarbij zo belangrijk is: het op het spoor komen van de mooie dingen die er die dag geweest waren. Beiden waren erdoor getroffen dat ik dagelijks reden had om mij dankbaar te voelen. Dit vonden ze erg bevragend.
Zij besloten eruit dat geloof echt iets te maken heeft met gelukkig zijn.
Het waren twee gelukkige meisjes die na afloop van dit gesprek mijn kamer verlieten.
